Konsorcjum Rapacholin - zawsze łu, łu, łu!

Kto ukradł groszki?

2009-12-13T22:33:00.008+01:00

Mamy sporo na głowie:)

Dlatego - jak sami zresztą dobrze widzicie - zdrowia nie starcza na prowadzenie niniejszego bloga.

Złaknionych rapacholinu i świeżych ploteczek zapraszam na:

galeriapowietrzna.pl - tam znajdziecie sporo ciekawostek o naszych aktualnych twórczych psotach spod egidy streetartu, low-bow i pop-surrealizmu.

Wielbicieli i wrogów unikatowej odzieży artystycznej naszego autorstwa zapraszamy na white-rabbit.com.pl

Do zobaczenia w sieci i w realu!

I piszcie do nas u licha! M.in na adres: consortium_rapacholin(małpka)wp.eu. Na niektórych serwisach, na których jesteśmy obecni po prosu nie możemy Wam podać naszego prywatnego maila! Zabrania nam tego regulamin, a korespondencja z Wami jest filtrowana pod tym kątem.

Muraliszcze-piekliszcze -demoniszcze

2009-08-12T19:52:00.016+02:00

Dokonaliśmy realizacji fiszek - ou jea, ou jea... Co prawda przy okazji zagubiliśmy się w Stolicy, rozbito nam samochód i zaprzepaściliśmy kiermasz, ale co tam o_O
Co więcej - zbrataliśmy się z Chezem z The London Police i zdołaliśmy polubić całą zgraję warszawiaków... uwierzycie łodzianie? Uwierzycie ?!?!

Konsorcjum wygrywa... no, w zasadzie się wyróżnia:)

2009-07-26T22:09:00.004+02:00

Grzmijcie bębny, ryczcie działa! Ewa Starzyk, (czyli moja osoba, stanowiąca 50% Konsorcjum Rapacholin:))) otrzymała wyróżnienie w konkursie STREETART DOPING!

Artykuł na powyższy temat w Życiu Warszawy można sobie zobaczyć tutaj. Niech żyję, niech żyję! :)))))))))))))

Życzenia i reszta... ekhm i RESHKA

2009-07-12T23:13:00.005+02:00

Dreptałam sobie na pocztę - inną niż zazwyczaj, gdyż zwyczajowa znienacka zamknęła się powodu urlopów. Niosłam paczki dla zażywających nasz rapacholin klientów. Podskakiwałam, wymachiwałam koszykiem z łakociami, nuciłam pieśni patriotyczne. Już niemal dotarłam do budynku pocztu, gdy nagle ...
...zaatakowały mnie życzenia, które ścinają z nóg! Zresztą sami widzicie - na zdjęciu :D

Chwilę potem, gdy dreptałam sobie - wciąż jeszcze oszołomiona, choć już bez paczek, natknęłam się na Magdę - odpowiedzialną za uroczy, dizjanerski projekt RESHKA. Madzia napoiła mnie kawą i dała pomacać fantastyczny filc, który sprowadziła do realizacji kolejnych projektów.

Ogólnie dzień można więc zaliczyć do udanych:)

Siała baba mak... a na wernisażu było tak:)

2009-07-05T23:05:00.010+02:00

Udało się jako tako! Ufff kamień z serca:) Zamieniliśmy kawałek Księżego Młyna w przestrzeń jakby rodem z bajki o Szalonym Golarzu. Sprowadziliśmy bańkową powódź na ceglane domy, obrazy powiesiliśmy, wiedzających podjęliśmy czym mogliśmy:)
Jednocześnie informujemy wszystkich gości, że:

- gramofon, który tak fantastycznie umilał nam wernisaż, a potem się zakrztusił i niemal stracił głos - jednak przeżył tę przygodę.

- mój brat, który uciekł podczas masowego wykonania 'sto lat' uczynił to ponieważ nie zdołał zgromadzić wszystkich zakupów na czas i był tym faktem nieco przejęty. Tym samym dopiero na najbliższym skrzyżowaniu zaczęło do niego docierać, iż jest wielce prawdopodobnym, iż to było jego urodzinowe 'sto lat'. Do dziś się tym, chłopina, gryzie :D

Dziękujemy wszystkim przybyłym. Niecni nieobecni będą jeszcze mieli okazję się zrehabilitować:)

Więcej informacji na temat przedsięwzięcia, zdjęcia obrazów i więcej zdjęć z wernisażu znajdziecie na www.galeriapowietrzna.pl

Ps.: Dziękujemy ETERNITY GROUP za ubańkowienie wernisażu:)
Ps1.: Diękujemy Asi Drzewińskiej za zdjęcia :* Acha kazała je podpisać 'fot. Maskonurek' więc niech Jej będzie:) Odczytajcie sobie na głos ten podpis oglądając zdjęcie numer: 3, 4 i 7

Galeria Powietrzna: Muzy, Lary i Penaty

2009-06-25T16:18:00.009+02:00

...nic dodać nic ująć (ulotki nie trzeba czytać z lupą przy monitorze - należy kliknąć w interesujący obraz, a ten ulegnie cudownemu powiększeniu:). Ostatnio właśnie to przedsięwzięcie spędza nam sen z powiek. Ręce drżą od nadmiaru pracy, a tu jeszcze tyyyyle do załatwienia. Pamiętajcie, żeby odwiedzić www.galeriapowietrzna.pl

Podobno dla każdego odwiedzającego - darmowe cuksy ;)

Rozstania i powroty

2009-03-04T15:59:00.000+01:00

Witajcie drogie dziadki po przerwie - trochę chorowaliśmy;) Nie oznacza to jednak, że paraliśmy się obiboctwem! O, co to to nie! Stęskniliśmy się bardzo i wracamy! W międzyczasie działo się dużo - między innymi Konsorcjum zostało perwersyjnym właścicielem takiego oto automobilu! Zdjęcia dokumentują stan jeszcze przed pracami remontowymi - efekt końcowy ma olśnić świat:D

Muzeum osobliwości

2008-10-02T19:44:00.000+02:00

Niniejszym zapraszamy wszystkich Czytelników na wystawę 'Księży Młyn - spotkania'. Wernisaż wystawy będzie miał miejsce jutro (tj. 3 października) w naszej ulubionej galerii:)

Na wystawie będzie można obejrzeć zdjęcia autorstwa Zosi Wawrzyniak i Michała Sobolewskiego, a niezmiernie bulwersujący, absolutnie powalający, hitowy wywiad z nimi można przeczytać tutaj:
klik, klik

Jako dodatkowa atrakcja (obok ciastek, promili i głęboko duchowych przeżyć)Konsorcjum Rapacholin w charakterze jednego z uwiecznionych eksponatów. Tym samym na oglądanie siebie skromnie zapraszamy :D

et voila

2008-10-02T17:54:00.000+02:00

Oto efekt końcowy: Za Serce Chwytający Misiek Biadolący. Oczywiście w towarzystwie księżomłyńskiego, streetbookowego małego ptaszka*. Po powiększeniu zdjęć dokładnie widać na jaki temat Misiek biadoli. Najlepiej jednak oglądać w oryginale - przynajmniej dopóki kibice-esteci się z miśkiem nie rozprawią.

__________________________
* Nie wiesz ciągle o co chodzi? To znaczy, że złośliwie nie kliknąłeś tam, gdzie trzeba. Klikaj teraz:
Czytaj, jeśli masz i w głowie i w nogach!

misiek odsłona II

2008-10-02T17:46:00.000+02:00

Było bardzo romantycznie - o klimat zatroszczyły się lampy sodowe przezierające przez jesienne listowie. Kolorystyka fotografii jest niechybnie wynikiem robienia zdjęć w nocy, bez lampy, z opcją 'w zastanym świetle' gdyż nie pamiętam, by na miejscu było aż tak sepiowo.* ;D
_________________________________
*podobnie jak większość z nas nie pamięta , że kilkadziesiąt lat wcześniej świat był czarno-biały.

Robimy BIADOMIŚKA!

2008-10-02T17:23:00.000+02:00

Wczoraj w nocy wyruszyliśmy na kolejną akcję uliczną. Biadomisiek który powstał w jej trakcie jest częścią projektu streetbookowego o którym możecie sobie przeczytać tutaj:
klikać nie marudzić
Nastroje w rapacholińskiej drużynie były średnie. 50% składu było złe i zestrachane, drugie pół napalone, choć trochę chore. Minęła północ i wyruszyliśmy - niczym złe duchy - pobrzękując taszczonymi ze sobą utensyliami. Malowałam ja, bo i projekt miśka był mój. Fotografował, dozorował i ciamkał okolicznym błotem Michał.
Na zdjęciach można podziwiać częściowego miśka oraz mnie w przebraniu ukraińskiej babuszki (padało!). Ekwipunek i strój roboczy Wróżki-Zębuszki* musiał zostać w domu, dlatego też ta światłość na mym czerepie jest li tylko skromną latarką-czołówką. Nic nadprzyrodzonego ;)
...cdn
______________________________
*czasem trzeba sobie dorabiać 'zębuszkowaniem', gdyż ze sztuki - poza Sasnalem - jakoś mało kto daje radę się utrzymać;)

Love&Marriage

2008-08-31T18:16:00.000+02:00

Nowy projekt zainspirowany pewnym pudełkowym przedsięwzięciem, o którym pisałam już sto lat temu.

Rzecz jest wykonana na tekturowych pudełkach i ich fragmentach. Elementy łączone śrubełkami i 'oczkami'. Technika mieszana. Całkiem spore i gotowe do zawieszenia:)

Nazwa tejże rapacholińskiej produkcji to P.P.P.Projekt, czyli Pan i Pani z Pudełka a planowana seria to 'Love and Marriage':D

Dedykowana wszystkim odważnym,którzy porzucili rozkosze konkubinatu, a zwłaszcza tym, którzy zapraszali nas na wesela ;)

Dla Nich i dla Was drogie dziadki* oprócz wytworka, również piosenka pana Franciszka Sinatry. Czytając można nucić:)

Love and marriage, love and marriage
Go together like a horse and carriage
This I tell you brother
You cant have one without the other

Love and marriage, love and marriage
Its an institute you cant disparage
Ask the local gentry
And they will say its elementary

Try, try, try to separate them
Its an illusion
Try, try, try, and you will only come
To this conclusion

Love and marriage, love and marriage
Go together like a horse and carriage
Dad was told by mother
You cant have one without the other

______________________

* Ostatnio usłyszałam zarzuty, ze wszystkie wypowiedzi adresuję do staruszków... Żeby nie być posądzoną o dyskryminację niech będzie, ze do owych dziadków i pomijane dziatki też dorzucam:)

Misiowi - ku pamięci

2008-08-26T16:48:00.000+02:00

1/2 Konsorcjum w postaci Michała zaprojektowało (trzymając w jednym ręku kanapkę z pasztetem:) pomnik ku czci pewnego misia...
Dzielę się Wami, Drodzy Państwo, owym szkicem, gdyż szkice naszych przedsięwzięć rzadko oglądają światło dzienne.

Zwróćcie uwagę jak uroczo klapnięte uszko ma ów projekt pomnika - ja już się zastanawiam, gdzie taki monument mógłby stanąć... Jakieś propozycje? :D

Na początek fotogram z oryginalnym misiem, a potem wspomniane monumentum (najlepiej oglądać w powiększeniu). Indżoj:)

Piekielna Słonina

2008-08-12T13:15:00.000+02:00

Michał natomiast popełnił również czas jakiś temu obraz pt. jak w tytule posta.
Czyż nie jest śliczny? Mroczne i niepokojące światy równoległe, przestrzenie zza teatralnej kotary, magiczne, cyrkowe chiaroscuro... Polecamy do dziecięcej sypialni :*

Chętni mogą go nabyć TUTAJ

Dizajn raport_maj

2008-08-08T01:34:00.000+02:00

Kaszlące dziadki i zgrzybiałe babuszki pewnie jeszcze pamiętają, że od czasu do czasu popełniam wielce światły tekst dla Slajdu. Ukazują* się one w magazynie w rubryce FORMA - choć pobieżna lektura powinna już błyskotliwemu czytelnikowi uświadomić, że nie mają one wiele wspólnego z wychowaniem fizycznym.

Polecam jednak czytać blogowe wersje tekstów, gdyż:
1. Tutaj ukazują się bez cenzury :PP
2. Opatrzone są większą ilością zdjęć

Nadrabiając zaległości - tekst majowy.

Odrzućmy wylinkę!

Nastał taki czas, że człek poczciwy nic innego nie robi - tylko śpiewa, tańczy, podskakuje (jumpa, jumpa pa), wącha, raduje się, a jedną z rzeczy którą naprawdę chciałby mieć jest balonik, który latałby za nim w drodze do pracy lub szkoły. Ot, wiosna...

Rewitalizacja prztyczka nie ominie

Jaszczurki zrzucają stare skórki, które w postaci uschłych wylinek straszą wizytującą ZOO dziatwę. Nasi szczekający pupile zrzucają zimową sierść fundując nam w domach kłęby wszędobylskiego futra. Cała przyroda odnawia się i upiększa. Jak co roku ogrania człowieka przemożna chęć zmian - jeśli nie tych, dotyczących własnego życia – to przynajmniej znacznej modyfikacji otoczenia. Po głowie chodzą myśli, że ścianom przydałaby się jakaś bardziej radosna barwa, a meblom emerytura, lub odświeżająca ręka fachowca. Jeśli jednak przerażają Was remonty – warto zdecydować się choćby na wiosenną rewitalizację w wersji ‘minimal’. Taka twórcza odnowa może bowiem ograniczyć się do kontaktu włączającego światło! Jeżeli jesteście posiadaczami takiego – banalnego z pozoru – prztyczka, to otwierają się przed Wami niemal nieograniczone możliwości! Dzięki twórczości Leandry Drumm z Ohio wasz świetlny włącznik może przybrać kształt latającej świnki, księżniczki na ziarnku grochu i całej stercie pierzyn, jeźdźca podróżującego na psie lub kocie, czy też przedziwnego stwora nie wahającego się sięgać do gwiazd! Metalowe nakładki na włączniki autorstwa Leandry są bajkowe, intrygujące i perfekcyjnie wykonane. Ja już zaczynam odkładać dolary!
Prace Leandry możesz zakupić na www.stowecraft.com

Bul, bul, bul

Ach, któż nie lubi bąbelków? Bąbelki w kąpieli, bąbelki w napoju, a ostatnio nawet w czekoladzie – zawsze są źródłem niewątpliwej uciechy. Swego czasu światową karierę zrobił syfon – urządzenie którego jedynym zadaniem było dodanie nieco bąbelków do naszego szarego, gastronomicznego żywota. Najsłynniejsze na świecie, szampańskie bąbelki są ponoć bardzo świętobliwej proweniencji. Wymyślił je bowiem młody mnich, którego zadaniem było poprawienie jakości klasztornego wina. Ów podążający drogą cnoty benedyktyn to oczywiście Pierre dom Pérignon, który ustawiwszy leżakujące butelki szyjkami skośnie ku dołowi odkrył sposób na zatrzymanie na dłużej bąbelków w mnisim trunku. Młody braciszek miał ponoć wykrzyknąć w trakcie degustacji: „Chodźcie prędko, ja piję gwiazdy!” – ale temu akurat nie trzeba koniecznie dawać wiary, gdyż źródłem przekazu jest XIX-wieczna reklama słynnego szampana. Bąbelki mogą mieć jednak jeszcze inne zastosowanie! Jeżeli marzy Wam się bąbelkowe wnętrze – sięgnijcie koniecznie po fantastyczne wieszaki i obrazy powstające pod marką ‘The Dark Cottage’. Świetny pomysł, radość kolorów i prawdziwie buzzzzujący efekt! Oficjalnie ogłaszam wiosnę czasem bąbelków!

Bąbelkowe produkcje podziwiaj na http://sweetfigments.blogspot.com

Ewa Starzyk

______________________
* czasami artykuły się nie ukazują - gdyż trzeba było opisać np. bardzo ważnego i-poda :P Dlatego też autorzy niniejszego bloga, wysoko niosąc oświaty kaganiec, publikują raporty w komplecie.

Przęgląd prasy

2008-08-08T01:16:00.000+02:00

W dodatku, kiedy nie patrzyliście, napisał o nas warszawski brat bliźniak gazety wciskanej przechodniom na przystankach i kierowcom na skrzyżowaniach. Hej - ho!

Aaaaaby czytać, TU klikać

Design raport_ kwiecień

2008-04-14T11:51:00.000+02:00

W poprzednim artykule składaliśmy propozycje matrymonialne posługując się cudnymi pierścionkami z diamentem, a w dzisiejszym odcinku ciąg dalszy ślubnej kołomyi.
Siadajcie, drogie dziatki, zaczynamy!

Kwiecień to zdecydowanie miesiąc bez literki ‘r’, ale za moment rozkwitnie maj i bzy, a potem przyjdą te wszystkie czeRwce, sieRpnie i wRześnie i będzie miał miejsce tradycyjny, doroczny wysyp ślubów. Zapewne i ktoś z waszej rodziny lub przyjaciół (a może właśnie Ty, Drogi Czytelniku?) w tym roku niechybnie opuści grono wyklętych przez społeczeństwo konkubin i konkubentów, dlatego warto podejść do zagadnienia pragmatycznie i do celebrowania takiej uroczystości przygotować się już dziś.

Syzyfowa praca

W naszym ojczystym kraju wciąż niewiele osób decyduje się na szaloną wycieczkę – na przykład do Vegas – i potajemny, szybki ślub w jednej z tamtejszych kaplic. Zwykle taka ceremonia odbywa się na ojczystym gruncie i to w towarzystwie licznych gości. Żeby jednak goście przybyli, zazwyczaj należy ich zaprosić. I tu pojawia się pewien problem oferta karnetów zaproszeniowych obfituje w całujące się gołąbki, błękitne i różowe serduszka. Esteci z minimalistycznymi upodobaniami są jednak w prawdziwym kłopocie, gdyż na ogół nie są w stanie zaakceptować takich graficznych rarytasów. Dla tych, co kręcą nosem na swojski kicz znaleźliśmy jednak rozwiązanie! Są nim szalenie nowoczesne zaproszenia – plakaty autorstwa Leslie Hamer, tworzącej pod pseudonimem ‘unlesssomeonelikeyou’. Zaproszenia tworzone przez Leslie są ściśle dopasowane do potrzeb klienta – postaci występujące na zaproszeniach to artystyczna wariacja na temat sylwetek prawdziwych nowożeńców, odtworzonych z dostarczonych przez młodą parę zdjęć.
Oto sposób by przebrzydłym gołąbkom raz na zawsze powiedzieć ‘nie’!
Zaproszenia możesz zakupić na: unlesssomeonelikeyou.etsy.com

Kiedyś na progu mieszkały krzaty!

Kiedy już przeminą ślubne ceremoniały i przebrzmią weselne dzwony, przyjdzie czas na zamieszkanie we wspólnym gniazdku. Dawniej progów domostwa strzegły cwergi w spiczastych czapach. Te sympatyczne ‘Koszałki-opałki” niestety nie dotrwały do naszych czasów i dlatego musimy się dziś wspomagać rozmaitymi krasnoludzimy protezami – takimi jak domofon, zamek, czy choćby wizjer. Wobec powyższego warto sprawić sobie wizjer, który zachowa odrobinę dawnej bajkowości. Avelewa czyli Ewa Lewandowska – królowa polskiego ‘wizjernictwa artystycznego’ proponuje wizjery przez które będziesz żałować, że masz w drzwiach tylko jeden otwór do obserwowania przychodzących gości. Wizjery Avelewy to – nomen omen – wizjonerskie fantazje, przybierające postać rozmaitych stworzeń, zwierzątek i łypiących na przybyszów oczu. Jeśli zamontujesz na swych drzwiach jedno z tych cudeniek możesz mieć pewność, że od tej pory będziesz musiał gości siłą wciągać do środka ( a i tak będą się od czasu do czasu pod byle pretekstem wymykać na zewnątrz, by przypatrzeć się wizjerowi).
Avelewa sprawia, że optyka zmienia się zupełnie – to nie Ty wyglądasz przez wizjer. Od tej pory to ON łypie na Ciebie.

Wizjerów (i ich zdjęć) Avelewy szukaj na stronie: wizjery.pl

Ewa Starzyk

Ps.: Artykuł tradycyjnie opublikowany w Magazynie Młodej Kultury SLAJD. Papierowy dizajn raport ma jednak tę wadę, że jest w nim mniej zdjęć :(

Pps.: Dla ciekawskich - temat ślubny nie oznacza, że Konsorcjum zmienia status. Nadal jesteśmy mrożącym krew w żyłach konkubinatem, a małżeństwem jedynie artystycznym :D
W dodatku żyje nam się szczęśliwie - może dlatego, że - by odgonić pecha (ph) zawsze nosimy przy sobie kocią łapkę :D

dizajn raport_marzec

2008-04-03T00:12:00.000+02:00

Trochę się zgapiłam jeżeli chodzi o zamieszczanie artykułów:( Teraz nadrobię i będziecie mieli w nadilości:D
Ostatnio piszę artykuł do pewnego bardzo poważnego magazynu. Magazyn jest mocno zaangażowany w walkę o słuszną sprawę ale robi to w sposób tak smutno-męczęńsko-tragiczno-nudny, że w zasadzie powinno się im zabronić działalności! W moim odczuciu te zachowawcze smutasy więcej osób do słusznej sprawy zniechęcą niż przekonają takim działaniem...

Jeszcze żaden artykuł nie był dla mnie taką smutną koniecznością i mordęgą:(

Wobec powyższego - jeśli ktoś chce mnie przytulić niech wyśle list motywacyjny via mail:]

coś na odtrutkę:

Przeczuwając zbliżającą się wiosnę, czynimy miłosne wyznania, wręczając diamentowe pierścionki podczas kąpieli z użyciem najbardziej zmysłowego mydła świata. A wszystko w najlepszym stylu i dizajnerskiej formie.

Od kiedy mydłem przestał zajmować się Zabłocki

Czy mydło może mieć coś wspólnego z diznajnem? Ależ tak! I nie chodzi tu o fikuśne kształty mydlanych baniek, lecz o coś znacznie bardziej wyszukanego! Onegdaj dość słynna była - na przysłowiowych salonach - historia o jednej z wypraw polarnych, która odwiedziła Eskimosów. Owi mieszkańcy Arktyki, częstowani przez przybyszów przywiezionym rarytasem w postaci czekolady, kręcili nosami i za nic nie chcieli uznać słodkich brązowych tabliczek za przysmak. Jednakże wymaganiom eskimoskich podniebień sprostało ponoć mydło, które mieszkańcy mroźnej części świata wyjedli niczego nie podejrzewającym cudzoziemcom. Statystyczny Polak raczej nie bywa łasy na mydło – a przynajmniej nie w sensie kulinarnym. Być może jednak sytuacja ta ulegnie zmianie, gdy ów Statystyczny zobaczy mydełka stworzone przez Lisę Salamidę pod marką SAVOR. Są to mydlane rękodzieła sztuki przypominające najbardziej apetyczne smakołyki jakie tylko przyjdą Wam do głowy! Co gorsza – owe mydełka nie tylko wyglądają jak najwspanialsze deserowe delicje, lecz również oszałamiająco pachną! I jak tu nie pójść w ślady Eskimosa jeżeli mydełko wygląda (i roztacza woń!) jak najprzedniejszej jakości mleczna czekolada, mistrzostwo świata w kategorii serka waniliowego, czy też deser o nazwie ‘cynamonowa śmierć’?
[zdjęcia pochodzą z www.savorsoap.com]

Powiedz ‘TAK’

Nie od dziś wiadomo, że diamenty są najlepszym przyjacielem kobiety. Ceny diamentowych błyskotek są jednak zawrotne, a same precjoza przyprawiają właścicielkę o rozmaite stresy z powodu:
- możliwości utraty palca wraz z pierścieniem w wyniku kradzieży
- czarną rozpacz i dożywotnią depresję na skutek ewentualnego zgubienia
- rozczarowania, że choć pierścionek diamentowy i kosztował fortunę, to formą jednak nie zachwyca.
Czy jest na to rada? Jak najbardziej! Wystarczy obdarować obiekt westchnień pierścionkiem z diamentem autorstwa Danielle Maveal stworzonego pod marką ‘Precious Pups’!
Dwie srebrne, odpowiednio wyprofilowane płytki z wygrawerowanym wizerunkiem pięknego brylantu, połączone masą akrylową w rozmaitych kolorach. Oto jak należy porzucać stereotypowe myślenie o biżuterii – zwłaszcza tej ‘na całe życie’. Zachwycające, z wdziękiem i poczuciem humoru – ja bym się chyba nie oparła...
[zdjęcia z http://www.daniellemaveal.com]

Ewa Starzyk

Ps.: W wersji papierowej tekst możecie sobie przeczytać w Magazynie Młodej Kultury SLAJD

Nic dodać, nic ująć :)

2008-03-22T17:52:00.000+01:00

Wszystkich zażywających Rapacholin; sympatyków i zazdrosnych przeciwników oraz wierny Klub Kibica pozdrawiamy świątecznie i jajecznie!

Ps.: W roli modelki wystąpił kurak - chowaniec i wierny towarzysz jednej z naszych nowych rapacholińskich istotek. Więcej zdjęć i szczegółów wkrótce.

Pps.: W roli tła słynna pompa wodna, usytuowana w księżomłyńskim parku Źródliska.

DIZAJN RAPORT: o tym, że mamy małego ptaszka, który jest potworny i pięknie obuty:)

2008-01-26T17:37:00.000+01:00

Od kiedy szczęśliwie zrzekłam się stołka naczelnej w Magazynie Młodej Kultury SLAJD mogę sobie do niego, od czasu do czasu - z frywolną i bezstresową elegancją - coś napisać:) W tym duchu powstał pomysł stałego kącika dizajnersko-hendmejdowego, gdzie będę zamieszczać moje światłe uwagi:) w ww. temacie. Jeśli ktoś magazynu nie złowi, to efekt mojej pracy może sobie zobaczyć/przeczytać na stronie slajd.wshe.lodz.pl, lub na niniejszym blogu. Jeśli pomysł serii nie padnie - teksty będę zamieszczać regularnie.

LUTY:

MAM MAŁEGO PTASZKA

Mimo zaawansowanej zimy, pogoda zrobiła się prawdziwie wiosenna. Glizdki i dżdżowniczki wszelkiego autoramentu mlaszcząc, przewracają się na drugi bok pod ziemną pierzyną, a ptaszki z gatunku wiosennych jeszcze nie rozpoczęły ćwierkotu jednakowoż coś niewątpliwie wisi w powietrzu. W tych okolicznościach, aby nie czuć się nieswojo, warto sprawić sobie choć ptaszkową poduszkę, papeterię, lub obrazek. Niby nic szczególnie awangardowego, a jednak cieszy oczy czystą formą i znakomitą kolorystyką. No i ten wzór... można mieć wrażenie, że cały dizajnerski światek zredukował swe prace do rozmaitych sylwetek: drukowanych, wycinanych, graficznych. Niewiele zostaje miejsca na barokowy przepych, lecz rezerwuje się dużo przestrzeni na światło, oddech i dobry smak.
Autorką ptaszkowych kreacji jest Joom – urodzona w 1978 w Bangkoku. Ta gruntownie wykształcona artystka sama przyznaje się do manii na punkcie rozmaitych kształtów. Ciekawe czy pan Freud miałby coś do powiedzenia akurat a propos tych ptaszków...
Więcej prac autorstwa Joom możecie zobaczyć na: joomk.com

BUTY GRZECHU WARTE

Kosztują majątek, są niemal niedostępne w Polsce – czy mają jeszcze jakieś inne wady? Absolutnie nie! Zjawiskowe, zmysłowe, totalnie odjechane, porzucające stereotypowe myślenie o tym co zazwyczaj nosimy na nogach są buty marki IRREGULAR CHOICE. Za marką stoi Danny Sullivan, który nie ma formalnego wykształcenia jeżeli chodzi o projektowanie obuwia. Być może właśnie dzięki temu stworzone przez niego obuwie wymyka się nudzie i konwencji. Buty zaprojektowane przez Danny’ego to prawdziwe arcydzieła charakteryzujące się syndromem znakomitego tortu śmietanowego. Ów tort jest tak piękny i pyszny, ęe znaczna część twojego „ja” chce połknąć go natychmiast i w całości, a z drugiej strony można by godzinami wpatrywać się w misterne detale kremowe girlandy i cudnej urody ozdoby, którymi jest wykończony.
Moje pierwsze „irrregulary” stoją w fikuśnym pudełku w najbardziej ekspozycyjnym miejscu przedpokoju – bardzo lubię je głaskać, ale żal mi je nosić – czekam na lepszą pogodę. Mężczyzna Mojego Życia podejrzliwie odnosi się do tej mojej obuwniczej gorączki – ale mam nadzieję go nią zarazić – tym bardziej, że Danny projektując, pomyślał też o facetach! Zobaczcie sami na: irregularchoice.com

BOX-O!-STWORY

Myślicie, że kartonowe, szare pudełko w którym otrzymaliście ciepłe skarpetki od cioci z zagranicy, lub przesyłkę z Allegro nadaje się już tylko na makulaturę? Nic bardziej mylnego! Na pozór zwyczajne pudła wprowadzą Cię w nieprawdopodobnie potworny świat, czyli w kartonowe życie po życiu. Projekt: boxdoodle.com to fantastyczna zabawa rozmaitych artystów z całego świata, którzy wyposażają swoje pudełka w zabawne fizjonomie i inspirującą cielesność. Okazuje się, że potwór mieszka nie tylko w każdym z nas, lecz najprawdopodobniej również w każdym – nawet najbardziej prozaicznym – papierowym opakowaniu.

Ewa Starzyk

dla ciężko pracujących

2008-01-01T16:49:00.000+01:00

Gdy Michał wstaje co rano, by iść do korporacyjnej fabryki zwykle zaczynają się kłopoty. Chowa się pod kołderkę, zwija w kulkę, udaje bardzo starego, pomarszczonego, niedomagającego i kaszlącego dziadka, chce żeby go przytulać i brać na rączki - co jest nieco trudne w przypadku mierzącego ponad 180 cm, prawie 30-letniego faceta:))
Jego frustracje znajdują ujście w obrazach. Ten o pszczółkach nosi tytuł "Do roboty, do roboty", a ten o szczurkach to "3..2..1..Poranek w korporacji". Pszczółki znalazły nowy dom w Warszawie, a szczurki wyjadą niedługo do Szwajcarii - życzymy im powodzenia podczas podróży i pozdrawiamy serdecznie nowych właścicieli.

OLABOGA! NA ŚWIĘTEGO SPIRYDIONA! A TO HECA!

2008-01-01T02:18:00.001+01:00

Rzecz niebywała! W zagranicznym czasopiśmie z 1935 roku, odnalezionym po latach na babcinym stryszku ukazała się całostronnicowa reklama Konsorcjum Rapacholin. Ten niebywały dowód prężnej działalności Konsorcjum przetrwał do naszych czasów nieco podniszczony i miejscami nieczytelny:/ niemniej nawet tak okaleczony jest niezwykłym powodem do dumy. Niezależne źródła zaczynają przypuszczać, że "Konsorcjum Rapacholin" to jeden z najstarszych i najzacniejszych duetów rzemieślniczo-artystycznych w naszym kraju.